يكي يكي ميارم نور ستاره هارو
بزار شب زمستون، گم كنه رد مارو
پنجره هاي ديروز رو به سكوت فرداست
به آسمون نگاه كن تا بشنوي صدارو
تو آسمون يه رازه، ميخوام خودم ببينم
دروغ نوشته بودن تموم قصه هارو
سكوت جاده هامون شعر نرفتن ماست
بايد با هم بخونيم شعر و ترانه هارو
باور صبح فردا دليل اين عبوره
كسي صدا نكرده دوباره اسم مارو
خاطره ي خيالي، توهم سكونه
قدم بزن تو بارون، تموم جاده هارو
كينه ي تلخ تاريخ، تا ته قصه پيداست
خط خطي كرده ديروز، فرداي بچه هارو
با من بخون كه گريه، دواي درد ما نيست
اينجا كسي نداره، هواي بغض مارو
تابستان 1386
